Parochie van Onze Lieve Vrouw van het Troost
De blauwe koepel die iedereen fotografeert. Het hart van Altea, zichtbaar vanaf ver en bruisend als je dichterbij komt.
Je herkent het al voordat je aankomt. Zijn cobaltblauwe koepel, besprenkeld met witte tegels, is het symbool van Altea en de achtergrond van bijna alle ansichten, schilderijen en herinneringen van wie hier voorbijgaat.
Het staat bovenop de oude stad, al meer dan een eeuw overziet het het dorp. Maar verwacht geen museumkerk: de Parochie van Onze Lieve Vrouw van het Getuigenis leeft. Er is mis, er zijn bruiloften, kinderen die rennen en toeristen die nieuwsgierig rondkijken in alle richtingen.
Het plein dat eromheen ligt, is vol dingen die je blij maken: ambachtelijk ijs, terrasjescafés, restaurants met de geur van vers gekookte rijst en winkels waar je de parochie kunt vinden geschilderd, geborduurd of gesneden in alle mogelijke formaten.
Hoewel het eeuwenoude geschiedenis heeft, dateert zijn huidige uitstraling van het begin van de 20e eeuw, toen een visionaire pastoor (Juan Bautista Cremades Peiró) besloot dat de façade recht voor moest kijken, dat de koepel een meer onze blauwe kleur moest hebben en dat de tempel meer op Altea moest lijken.
En zo gebeurde het. Binnen wordt alles omgeven door wit, en de gouden details geven het een plechtige maar lichte uitstraling. Buiten, als je goed kijkt, is er meer dan het lijkt: draken in het steen, tegels die de daken van het dorp herhalen en vormen die onopgemerkt blijven als je niet rustig neemt.
Je hoeft niet te geloven om binnen te komen. Alleen de wens om anders te kijken, want deze plek is niet alleen mooi, maar onderdeel van wat Altea Altea maakt.
Het staat bovenop de oude stad, al meer dan een eeuw overziet het het dorp. Maar verwacht geen museumkerk: de Parochie van Onze Lieve Vrouw van het Getuigenis leeft. Er is mis, er zijn bruiloften, kinderen die rennen en toeristen die nieuwsgierig rondkijken in alle richtingen.
Het plein dat eromheen ligt, is vol dingen die je blij maken: ambachtelijk ijs, terrasjescafés, restaurants met de geur van vers gekookte rijst en winkels waar je de parochie kunt vinden geschilderd, geborduurd of gesneden in alle mogelijke formaten.
Hoewel het eeuwenoude geschiedenis heeft, dateert zijn huidige uitstraling van het begin van de 20e eeuw, toen een visionaire pastoor (Juan Bautista Cremades Peiró) besloot dat de façade recht voor moest kijken, dat de koepel een meer onze blauwe kleur moest hebben en dat de tempel meer op Altea moest lijken.
En zo gebeurde het. Binnen wordt alles omgeven door wit, en de gouden details geven het een plechtige maar lichte uitstraling. Buiten, als je goed kijkt, is er meer dan het lijkt: draken in het steen, tegels die de daken van het dorp herhalen en vormen die onopgemerkt blijven als je niet rustig neemt.
Je hoeft niet te geloven om binnen te komen. Alleen de wens om anders te kijken, want deze plek is niet alleen mooi, maar onderdeel van wat Altea Altea maakt.